mijn aanwezigheid

mijn aanwezigheid

Beste jaar ooit, los van volgend jaar

pogingen tot impactGeplaatst door Joost Vandecasteele zo, december 21, 2014 10:21:05

(maandelijkse column voor Focus Knack)

Het is weer zover. We worden van alle kanten bestookt met lijstjes die ons ofwel bevestigen als pioniers van de goeie smaak ofwel afschilderen als culturele Neanderthalers die waarschijnlijk ook het einde van Interstellar niet eens snappen.(Spoiler alert, het heeft blijkbaar te maken met the Power of Love. Net zoals 95 procent van Disney films en 1 Frankie Goes To Hollywood nummer) Het is ook voor iedereen die zich niet chirurgisch heeft laten vastnaaien aan de zetel onmogelijk om alle tips en (nog erger) guilty pleasures te zien en te lezen. Zelf sta ik ook al 10 jaar achter, dus niet verklappen of die dekselse hobbits die ring in die vulkaan krijgen en of die sprakeloze moeder van Lanoye op het einde sterft . Het is bijna een schande dat wij in deze maand van stakingen, reclame voor Always Discreet (wat doet vermoeden dat hun vorige maandverband dus wel gigantisch opviel in een broek) en zatte tantes tijdens familiefeesten ook nog eens te horen krijgen wat we allemaal gemist hebben. Hoogstwaarschijnlijk ook in dit tijdschrift. Daarom hier geen lijstje, maar voorspellingen in de vorm van een lijstje.
Er zijn veel redenen waarom 2015 een heerlijk en tegelijk irritant jaar kan worden.

Ten eerste, geen verkiezingen meer. Dus een jaar lang lezen dat er geen alternatief is en elk mogelijk alternatief als vermogensbelasting negeren. Een jaar lang van de Open VLD horen dat de bevolking duidelijk voor hen heeft gekozen, ook al kregen ze maar 15% van de stemmen. Een jaar lang toekijken hoe de CD&V haar eigen C en D verloochent om die V te verantwoorden.


Ten tweede, nog een jaar reclamespots zien als van Duracell die batterijen verkoopt door ouders zich schuldig te laten voelen. “Uw kind kijkt teveel televisie, maar steek onze batterijen in duur speelgoed en u hoeft niet meer naar uw kind om te kijken. Dat doet ons imaginair roos konijn wel.”


Ten derde, het vervolg van Fight Club komt uit. Niet als film of roman, maar als comic book. Een beslissing door schrijver Chuck Palahniuk en Dark Horse die mij vervult met opwinding en jaloezie. Want dat was mijn droom. En mocht het vervolg op ‘Kom hier dat ik u kus’ van Griet Op de Beeck uitkomen als videogame (in de stijl van Pac-Man, wat de titel wel zou verklaren), dan denk ik dat het tijd wordt om helemaal te stoppen.


Ten vierde, volgend jaar start de derde fase van de Marvel Cinematic Universe. Met zoveel superheldenfilms op komst dat ook historici later deze tijdrekening in fases zullen overnemen. Deze fases zijn periodes waarin superhelden in elkaars films opduiken en eindigt dan met hen allemaal samen in eenzelfde ensembleprent, zoals The Avengers. In de eerste fase werd iedereen eerst voorgesteld, de tweede fase met oa de sequels van Thor en Captain America en televisiereeksen, eindigt met nog een Avengersfilm in 2015. Waar ze net zoals in de eerste strijden tegen een gemeenschappelijke vijand, maar deze keer is het een robot, omdat… euhm… want… daarom. Maar de derde fase is veelbelovend, door de politieke getinte verhaallijn van de stripreeks Civil War over te nemen. Deze fase kent een gepland eindpunt in 2019, met (u raadt het nooit) een Avengersfilm waar ze strijden tegen… elkaar.


Ten vijfde, in januari 2015 komt er een nieuw album van Florence en The Machine uit. Laat deze zin maar zijn werk doen.


Ten zesde, Brussel weert de auto. Behalve voor vergunningshouders. Wat nog veel mensen zijn, zoals te merken valt bij elke autoloze zondag. En de nieuwe kleine ring verplaatst zich naar de Cellebroersstraat, met aan weerszijden een ingang van een school en een ziekenhuis, omdat…euhm… want… daarom.


Ten zevende, Silent Hills komt eraan. In augustus 2014 verscheen een Playable Teaser. Een game die zich afspeelt in 1 gang met een L-vorm die je steeds opnieuw doorkruisen moet, ook al wil je liever niet. Op het einde blijk je gelijk te hebben en was je best gewoon een uur blijven staan. Hoewel een interactief medium als games zo geschikt lijkt voor horror, blijven werkelijk angstaanjagende voorbeelden toch uitzonderlijk. The Evil Within was dit jaar een voltreffer, Silent Hills gemaakt door Hideo Kojima en Guillermo del Toro met in de hoofdrol Norman Reedus (The Walking Dead), zou een meesterwerk kunnen worden. Of niet. Want mij misschien best juridisch indekken tegen toekomstige teleurstellingen, aangezien een vrouw ooit de film ‘Drive’ aanklaagde wegens te weinig achtervolgingen en een misleidende trailer. Ook wegens een antisemitische ondertoon. Maar dat kan meer liggen aan de slechte reputatie van Deense regisseurs.


Ten achtste, samen met de komst van bloesems en andere lente clichés (In Brussel begint de lente met het afbreken van de Kerstmarkt) begint ook het vijfde seizoen van Louie van Louis CK. Hier in Vlaanderen durf ik te zeggen dat het uitkijken is naar Jeroen Leenders, na een jaar van elke maand nieuw materiaal uit te testen tijdens zijn Experience. En misschien wat schuin naar beneden uitkijken, want hij is vrij klein, maar niet haha dwerg klein.


Ten negende, er zullen in 2015 onverwacht en ongewild talentvolle fantastische mensen sterven en er zullen mensen geboren worden die hun plaats zullen innemen met hun ontzagwekkend talent.


Ten tiende, al de rest valt af te wachten.



  • Reacties(0)//blog.joostvandecasteele.be/#post114