mijn aanwezigheid

mijn aanwezigheid

Weekend at Francis

pogingen tot impactGeplaatst door Joost Vandecasteele vr, maart 13, 2015 20:02:20

(column voor De Morgen)

De afgelopen dagen werd het derde seizoen van ‘House of Cards’ benaderd als een soort milde cocaïneverslaving waarbij politici de geneugten van hun gebruik deelden en tegelijkertijd zich haastten om elke link tussen hen en het hoofdpersonage Francis Underwood (gespeeld door Kevin Spacey) te minimaliseren. En ik kies niet zomaar voor de term verslaving, want niet enkel is het een bepalend thema in de reeks zelf, het is ook de perfecte omschrijving van mijn toestand dit weekend. Aan al diegene die mij probeerden te contacteren, mijn excuses. Maar ik was bezig 13 afleveringen van 50 minuten door mijn ogen te snuiven.
Dit is geen uitzonderlijke situatie voor mij. Op mijn ergst was ik tijdens mijn ‘West Wing’ periode. Toen moest ik nog naar buiten om mijn drugs op dvd te kopen, ik herinner mij vroege ochtenden na een hele nacht een seizoen uitgekeken te hebben en dan als een verwaarloosde junkie voor de gesloten deuren van de Mediamarkt te staan wachten. Bij gebrek aan keuze dan maar de Franstalige DVD-box kopen, getiteld ‘A La Maison Blanche’ kopen. Bericht aan de Franstaligen, het is een fucking dvd, je kunt er meer ondertitels opzetten dan enkel Franse of neemt de gedubde versie zoveel plaats op die schijf in?
Terug naar ‘House of Cards’. Het is ondertussen vrijdagnacht en drie afleveringen verder. Omdat er mij door deze krant op het hart en alle andere organen is gedrukt om niks te verklappen, vrees ik enkel abstracte opmerkingen te kunnen maken. Zoals zwarte paaseieren waarschijnlijk symbool dooie embryo’s. Maar heel deze reeks wordt ook wat abstract door haar selectieve keuze van huidige feiten, Zoals geen Obama, maar wel een republikeinse meerderheid in het parlement. En (spoiler alert) de echte Pussy Riot.
Zaterdagochtend. Het is vroeg. Maar er is koffie en nog een half blikje 7up met mojito flavour, een smerige smaak op elk moment van de dag. Alsof de makers doorhebben dat de meeste kijkers dit zien nadat ze pas wakker zijn, is het ritme traag en focust dit seizoen zich meer op de consequenties van de vorige twee. Is ook logisch, aangezien de vorige twee handelden over het vergaren van macht en deze het behouden van die macht.
En als na dit seizoen nog eens Vlaamse politici gevraagd worden over hun relatie met deze reeks en beweren dat het ver verwijderd staat van hun visie van politiek, dan zouden ze liegen. Want de manier hoe Frank Underwood zijn macht vergaarde, was misschien bij momenten grotesk en overdreven. Hoewel de moord op Russische oppositieleider Nemtsov bewijst dat de realiteit nooit te overtreffen valt in vreemdheid en wreedheid.
Zijn gedrevenheid echter om niks van die verworven macht af te staan, is een perfecte weerspiegeling van hoe politici (ook hier, u mag zelf kiezen welke partijvoorzitter) niet terug verkozen geraken beschouwen als een groots persoonlijk falen. Hierin is de serie allesbehalve over de top, het tonen van de verslaving aan macht. Niet toevallig worstelen andere personage ook nog met andere verslavingen, als een spiegeleffect. ‘House of Cards’ zoomt uit in seizoen 3, van enkel de VS naar een internationale niveau (VN, Israël, Rusland), maar zoomt ook in op de ergste karaktertrek van elke politicus, namelijk een gradueel geloof in een eigen onmetelijke goedheid, waardoor elke kritiek een persoonlijke aanval lijkt en elke felicitatie een vanzelfsprekendheid.
Zaterdagavond en zoveel afleveringen later. Dit is geen recensie. Hoewel veel kritiek geuit kan worden op dit seizoen, naast zoveel lof voor de look en de dialogen. Maar misschien is er zoals na een drugsroes altijd de teleurstelling, het besef dat je zoveel tijd verspild hebt aan iets wat nooit je hoogste verwachtingen kan inlossen. Een beetje zoals politici elke dag moeten ervaren, vermoed ik. Maar toch is er ook weer een opborrelende drang om een andere reeks te bingen, zoals het een ware verslaafde betaamt. Mijn naam is Joost Vandecasteele en ik ben een extreme televisiekijker.

  • Reacties(0)//blog.joostvandecasteele.be/#post124